Hoe aantrekkelijk je bent hangt af van het uithangbord dat je als het ware altijd om je nek hebt

 

 
 
 
Krijg je als vrijgezel regelmatig aandacht van mannen of vrouwen, dan voel jij je aantrekkelijk en vind je het prima om vrijgezel te zijn.
Maar als je nauwelijks of geen aandacht van anderen krijgt, dan steekt dat. Onbewust ga je dan denken dat je onaantrekkelijk bent. Met als gevolg dat je jezelf minderwaardig kunt gaan voelen en dat je ervan baalt dat je nog steeds vrijgezel bent.

Ben je extravert (een doener of een prater), dan denk je dat mensen om je heen je uiterlijk, je gedrag of je maatschappelijke status onaantrekkelijk vinden. Ben je introvert (een denker, voeler, dromer of een idealist) dan denk je dat je karakter onaantrekkelijk is.
In beide gevallen is de kans groot dat je jezelf net zolang probeert te veranderen totdat je wél weer in de smaak valt bij andere mensen.
Als extraverte (op de buitenwereld gerichte) vrijgezel ga je dan bijvoorbeeld op zoek naar een ander kapsel, andere kleding, een slanker of gespierder lichaam, andere make-up, meer rijkdom, meer succes, een ander imago, of zelfs botox of cosmetische chirurgie.
En als introverte (op de binnenwereld gerichte) vrijgezel probeer je bijvoorbeeld vrolijker, spontaner, boeiender, zelfverzekerder of stoerder over te komen: door jouw karakter te veranderen (via boeken, trainingen of zelfkritiek) of door jezelf anders voor te doen dan je bent.

Soms lijkt je metamorfose een tijdje te helpen, en ben je blij met de aandacht die je nu eindelijk wél krijgt. Maar meestal is dit maar van korte duur en zijn je pogingen gedoemd om te mislukken. Ongeacht hoeveel tijd, energie en geld je er ook in stopt.
Want als vrijgezel straal je onbewust altijd uit wat je van jezelf vindt. Op elk moment van de dag heb je dus als het ware een uithangbord om je nek hangen met daarop ongezouten en ongecensureerd je eigen mening over jezelf!

Ben je ontevreden over jezelf, dan straal je dat onbewust uit in je buitenwereld, ongeacht hoeveel moeite je ook doet om dat te verbergen of te verbloemen. En dan staat er op je uithangbord om je nek met koeieletters: “Ik ben onaantrekkelijk: …”, met achter de dubbele punt al je negatieve oordelen over jezelf (zoals: “lelijk, saai, onzeker, verlegen en sloom”).
De mensen om je heen zien dat uithangbord (voelen onbewust aan wat je uitstraalt, en dus wat je over jezelf denkt), en gaan daar onbewust extra op letten. Met als gevolg dat ze dan ook eerder de negatieve dingen bij jou denken te herkennen die ze op dat uithangbord zien staan.

Het omgekeerde geldt ook. Ben je juist tevreden over jezelf, dan straal je dat onbewust uit in je buitenwereld, ongeacht hoeveel moeite je ook doet om dat te verbergen of te verbloemen. En dan staat er op je uithangbord om je nek met koeieletters: “Ik ben aantrekkelijk: …”, met achter de dubbele punt al je positieve oordelen over jezelf (zoals: “leuk, vriendelijk, boeiend, zelfverzekerd en grappig”).
De mensen om je heen zien dat uithangbord (voelen onbewust aan wat je uitstraalt, en dus wat je over jezelf denkt), en gaan daar onbewust extra op letten. Met als gevolg dat ze dan ook eerder de positieve dingen bij jou denken te herkennen die ze op dat uithangbord zien staan.

Als je het gevoel hebt dat je in welk opzicht dan ook onaantrekkelijk bent, neem dan eens de tijd om te kijken wat er op dat uithangbord zou kunnen staan dat jij op elk moment van de dag om je nek hebt hangen (oftewel: wat je van jezelf vindt, en dus onbewust ook altijd naar andere mensen toe uitstraalt).
Kijk daarna eerlijk met welke negatieve oordelen over jezelf je het echt eens bent. Want als je echt goed naar jezelf én naar die oordelen kijkt, dan blijkt die lelijke grote puist in je uiterlijk of in je innerlijk vaak maar een klein (en misschien zelfs wel schattig) pukkeltje te zijn.
En kijk vervolgens wat je nodig hebt om te aanvaarden dat je uiterlijk, je gedrag, je karakter en je maatschappelijke status op dit moment (en in jouw eigen ogen!) zo zijn.

Zodra je dat doet, verandert je uithangbord “Ik ben onaantrekkelijk: …” automatisch in het uithangbord “Ik ben aantrekkelijk. Punt!”.
Waarna je op een gegeven moment gaat merken dat mensen om je heen steeds positiever op je reageren. Zonder dat je jezelf daarvoor hebt hoeven uitsloven. En vooral ook: zonder dat je daarop uit was! Want je accepteert jezelf sowieso toch al, ongeacht wat andere mensen ook over je zeggen en hoe ze ook op jou reageren …
 

Bevrijd jezelf van alle verplichtingen in 3 eenvoudige stappen

 

 
 
 
Als vrijgezel ken je misschien wel het gevoel dat je (regelmatig/steeds) geleefd wordt: je moet op tijd naar bed, op tijd uit bed, op tijd eten en drinken, geld verdienen, boodschappen doen, koken, de afwas doen, dingen opruimen, je huishouden doen, je administratie doen, regelmatig contacten met andere mensen onderhouden (al dan niet via social media), jezelf schoonhouden, er steeds voor zorgen dat je er toonbaar uitziet, en regelmatig naar de wc.

Op zulke momenten heb je het gevoel dat je bepaalde dingen móet doen, en dan meestal ook nog op een bepaald moment (over het algemeen: nu of vandaag) en/of op een bepaalde manier: “Ik moet nu de was opvouwen op mijn standaardmanier!”.
Op het eerste gezicht lijkt het alsof de buitenwereld jou deze dingen oplegt en dicteert: je lichaam, je huis, de maatschappij, je baas, de mensen om je heen enzovoort.
Maar in werkelijkheid ben jíj altijd zelf degene die jou deze dingen oplegt.
Want of mensen nou hoog of laag springen, en met wat ze ook dreigen, je bepaalt altijd zelf of, wanneer en onder welke voorwaarden je “Ja” zegt tegen hun verwachtingen/eisen. En in veel gevallen vul jij zelf in dat mensen dit of dat wel van jou zullen verwachten/eisen, zonder dat je bij hen checkt of dat wel echt zo is.
Moet je iets van jezelf wat niet door iemand anders verwacht of geëist wordt, dan verwacht of eis je het van jezelf. En zodra je die eis of verwachting van jezelf laat vallen, zie je iets niet meer als verplichting.
Zo is geld verdienen (via werk of via een uitkering met sollicitatieplicht) iets waar je in deze maatschappij niet aan ontkomt. Maar zelf heb je “Ja” gezegd tegen die baan bij dat bedrijf. En binnen je werk heb je vaak toch nog (enige) vrijheid/speelruimte: zelf (een deel van) je werkdag indelen, zelf bepalen hoe je opgelegde taken uitvoert, flexibele werkuren, thuis werken, keuze tussen ochtend-/middag-/avond-/nachtdiensten, vrije tijd kopen en/of minder uren werken. Bij een sollicitatieplicht voor je uitkering bepaal je zelf wanneer, hoe lang achter elkaar, bij welke bedrijven, op welke manier en hoe grondig/uitgebreid/serieus je solliciteert.
Aan het huishouden, boodschappen doen, afwassen, opruimen, eten bereiden en je administratie ontkom je ook niet. Maar je bepaalt zelf hoe vaak, hoe lang achter elkaar, wanneer, op welke manier en hoe grondig/uitgebreid je dat doet.
Dingen als eten, drinken en naar de wc gaan kun je vaak nog wat uitstellen, want de drang of noodzaak wordt meestal langzaam groter. En bij jezelf wassen/douchen en jezelf toonbaar maken bepaal je zelf hoe vaak, hoe lang achter elkaar, wanneer en hoe grondig/uitgebreid je dat doet.

Soms leg je jezelf bepaalde dingen op om een reden waar je zelf achter staat en in dat geval kun je er gewoon mee doorgaan.
Maar vast en zeker doe je dat ook vaak zonder reden of om een reden die als je wat beter kijkt niet blijkt te kloppen. En in dat geval maak je jouw vrijgezellenleven een stuk prettiger door die verplichtingen lekker te laten vallen, zodat je opluchting, en meer rust, ruimte, vrijheid en ontspanning, voelt.
Hier zijn 3 stappen waarmee je kunt ontdekken of een verplichting iets is wat je jezelf onnodig oplegt en dus kunt loslaten, of iets waar je zelf echt achter staat:

Stap 1: Vraag jezelf “Moet ik dit van mezelf of van een ander?”

Zodra je met een verplichting geconfronteerd wordt, denk je meestal alleen nog bij jezelf dat het moet. Zonder jezelf af te vragen van wíe dat eigenlijjk moet. Moet het van jezelf, omdat je er zelf achter staat, er behoefte aan hebt of denkt dat het jou iets oplevert? Of moet het niet van jezelf, maar van iemand uit je heden of verleden zoals je (al dan niet nog levende) ouders of docenten, of volgens een regel, procedure, voorschrift, religie, levensbeschouwing of cultuur?
Levert deze verplichting jou niets op (ook geen goedkeuring van anderen), en doe je het alleen maar omdat het nou eenmaal zo hoort, omdat je het nou eenmaal zo gewend bent, omdat ‘iedereen’ om je heen het ook doet, of omdat het nu eenmaal traditie is, laat de verplichting dan los: het dient je niet (meer) en levert je alleen maar stress op.
Als je er zelf wel achter staat, er behoefte aan hebt of denkt dat het jou iets oplevert, ga dan naar de volgende stap.

Stap 2: Vraag jezelf “Wat levert het mezelf in het allerbeste geval op als ik dit wel doe?” en “Wat kan er in het allerergste geval gebeuren als ik dit nooit meer doe?”

Als deze verplichting iets is wat je zelf echt nodig vindt en niet iets wat je van anderen overgenomen hebt, kijk dan of het echt zo nodig en belangrijk is als je dacht, en stel jezelf deze 2 vragen.
Kun je niets bedenken wat deze verplichting jou in het allerbeste geval oplevert, of wat het jou in het allerergste geval kost als je het nalaat, laat de verplichting dan los: het dient je niet (meer) en levert je alleen maar stress op.
Kun je wel het grootste voordeel als je het wel doet bedenken en/of het grootste nadeel als je het niet meer doet, kijk dan of dat voordeel en dat nadeel echt zo groot zijn dat jij jezelf daarvoor zo moet opjagen en zo onder druk moet zetten (bijvoorbeeld bij altijd een dop op de tandpasta doen).
Zijn het voordeel en het nadeel kleiner dan je stress, laat de verplichting dan los, zodat je meer rust, ruimte, vrijheid en ontspanning voelt.
Weegt het voordeel of het nadeel wel op tegen je stress, en moet dit in jouw ogen echt gebeuren, ga dan naar de volgende stap.

Stap 3: Vraag jezelf “Wat levert het mezelf in het allerbeste geval op als ik dit nu of op deze manier doe?” en “Wat kan er in het allerergste geval gebeuren als ik dit op een ander tijdstip of op een andere manier doe?”

Als deze verplichting iets is wat echt een keer moet gebeuren, kijk dan of het echt zo dringend en vastomlijnd is als je dacht, en stel jezelf deze 2 vragen.
Kun je niets bedenken wat deze verplichting jou in het allerbeste geval oplevert als je het nu of op deze manier doet, of wat het jou in het allerergste geval kost als je het een andere keer of op een andere manier doet, laat de verplichting dan los: het dient je niet (meer) en levert je alleen maar stress op.
Kun je wel het grootste voordeel als je het nu of zo doet bedenken en/of het grootste nadeel als je het niet nu of niet zo doet, kijk dan of dat voordeel en dat nadeel echt zo groot zijn dat jij jezelf daarvoor zo moet opjagen en zo onder druk moet zetten (bijvoorbeeld nu afwassen).
Zijn het voordeel en het nadeel kleiner dan je stress, laat de verplichting dan los, zodat je meer rust, ruimte, vrijheid en ontspanning voelt.
Weegt het voordeel of het nadeel wel op tegen je stress, en is dit iets wat echt nu en echt op deze manier moet gebeuren. En dus ook iets wat je nu graag wilt en dus geen verplichting meer! Ga het dan gewoon doen en kijk eventueel wat je nog kunt bedenken om het leuker te maken (bijvoorbeeld een lekker muziekje opzetten, en eventueel wat dansen 🙂 , tijdens het strijken) …
 

Hoe een gevoel van machteloosheid toen je partner jou dumpte je leven onnodig kan beheersen, en wat je daaraan kunt doen

 

 
 
 
Op het moment dat je partner het met jou uitmaakte (jou dumpte), voelde jij je onbewust onmachtig, machteloos, kwetsbaar of zwak.
Jouw partner bepaalde zelfstandig en eigenhandig dat ie jou of de relatie niet meer wilde, en gooide jou dat als mededeling voor de voeten.
En door dat te doen, ontnam ie jou de mogelijkheid om nog verder te gaan met deze relatie en om er samen nog wat moois van te maken. Jullie relatie en jullie gezamenlijke toekomstplannen spatten in één keer dan ook als een zeepbel uit elkaar.
Vanaf dat uitmaakmoment had niet jijzelf maar jouw partner de touwtjes en de macht in handen. Want hoe jij ook op dit nieuws reageerde en wat je ook uit de kast haalde om ‘m van gedachten te laten veranderen, je partner bepaalde helemaal zelf of ie wel of niet nog terug zou komen op z’n besluit.
Met andere woorden, je partner was de winnaar en jij de verliezer.

 

Je eerste impuls: de relatie weer herstellen, repareren of lijmen

Zo door iemand benadeeld worden of als een wegwerp-artikel weggegooid worden, zonder dat je zelf inspraak hebt en zonder dat je controle hebt over wat er verder gebeurt, doet flink pijn en is slecht voor je zelfvertrouwen.
Je eerste impuls was dan ook om woedend te worden: “Waar slaat dit op?”, “Hoezo dan?”, “Heb ik er ook nog wat over te zeggen?”, of “Wie denk je wel dat je bent om dit zo voor mij te bepalen?”.
Maar onbewust besefte je toen al gauw dat woedend uitvallen tegen je partner nou niet echt zou helpen om hem of haar weer terug te winnen.
En dus bracht je jouw partner in herinnering hoe fijn jullie het samen wel niet gehad hebben, wat jullie samen allemaal wel niet meegemaakt hebben, en misschien ook hoeveel jij wel niet voor hem/haar gedaan hebt.

Of je vroeg wat je partner niet meer aan jullie relatie beviel, bracht een stuk begrip voor hem of haar op, verdedigde jezelf tegen de kritiek op jou die je hoorde (of dacht te horen), en beloofde hem/haar beterschap om de relatie te repareren en weer een nieuwe kans te geven.

Of je liet je partner merken hoe verschrikkelijk dit nieuws voor je was, door te huilen of jouw pijn op een andere manier de vrije loop te laten. Niet alleen om je partner te laten zien hoeveel hij/zij en jullie relatie voor jou betekenden. Maar onbewust ook in de hoop dat je partner zich bij het zien van al je verdriet en frustratie schuldig zou gaan voelen en op z’n besluit zou terugkomen.

Of je deed alsof dit nieuws jou onverschillig en koud liet, in de hoop dat je partner zou gaan inzien dat ie er zelf slechter van zou worden als ie bij jou zou weggaan: “Jij bent degene die iets verliest en misloopt hoor, als je het met mij uitmaakt!”, “Weet wat je doet, want ik kan genoeg anderen krijgen!”, “Ach, ik was toch ook al op jou uitgekeken!”, “Je hebt geluk, want ik was al van plan om het met jou uit te maken!”, “Ach, zonder mij red je het toch niet!” of “Als je binnenkort met hangende pootjes terugkomt, dan hoef ik je niet meer terug hoor!”.

 

Je (onbewuste) tweede impuls: je ex-partner verwijten maken en terugpakken

Werkten al je pogingen om jullie relatie weer te herstellen, te repareren of te lijmen wél, dan voelde jij je weer blij en opgelucht. Óf omdat je de relatie weer terug had die jou zo dierbaar was, óf omdat je nu mooi in de positie was om je partner zelf te dumpen. En in beide gevallen voelde jij je onbewust weer sterker dan je partner (de winnaar): “Ik heb hem/haar toch weer zover weten te krijgen dat ie het opnieuw wil proberen!” of “Mooi, nu heb ik de touwtjes weer in handen, en kan ik hem/haar dumpen voordat ie dat misschien nog een keer bij mij doet!”. Ook was dit goed voor je zelfvertrouwen: “Blijkbaar ben ik voor hem/haar toch wel de moeite waard om mee verder te gaan!” of “Blijkbaar kan hij/zij toch niet zonder mij!”.

Werkten al je herstelpogingen, reparatiepogingen en lijmpogingen níet, dan voelde je dat onbewust als een afgang, vernedering of als een extra deuk in je zelfvertrouwen: “Nou heb ik me zo laten kennen, mezelf zo laten gaan, me zo ingezet, alles uit de kast gehaald of mezelf zo gegeven, en dan word ik nóg een keer gedumpt!”.
Dit laatste is moeilijk te accepteren en de kans is dan ook groot dat je jouw ex-partner daarom sindsdien allerlei verwijten bent gaan maken in je hoofd: “Hoe kon ie dat nou doen?”, “Wat een klootzaak/trut is dat toch!”, “Wat gemeen en achterbaks van ‘m zeg!”, “Dat is wel erg gemakzuchtig/laf om het al zo gauw op te geven!”, of “Overduidelijk hebben ik en onze relatie helemaal niets voor ‘m betekend, want anders had ie er wel voor gevochten!”. Op deze manier geef je jouw ex-partner er steeds van langs in je hoofd, en pak je ‘m terug door ‘m de les te lezen, zonder dat hij/zij en de mensen om je heen dat doorhebben. Dit is stil verzet tegen je relatiebreuk en je ex-partner.

Of je hebt in je omgeving aan iedereen die het (wel of niet) wilde horen rondverteld wat voor een gemenerik je ex-partner is, rondverteld hoe slecht ie eigenlijk wel niet als partner of in bed was, allerlei persoonlijke dingen of geheimen van hem/haar verklapt, of allerlei gevoelige of pikante foto’s van ‘m op Facebook of op Twitter gezet.

Of je bent met je ex-partner de strijd aangegaan via een advocaat om het ‘m zo moeilijk mogelijk te maken, om ‘m te laten zien dat hij niet het recht had om jou zo onrechtvaardig te behandelen, om ‘m te laten zien dat jij niet met je laat spotten en sollen, om ‘m terug te pakken, om ‘m niet de kans te geven om ook het leven van je kinderen te verpesten, of om materieel gezien nog zoveel mogelijk aan jullie breuk over te houden als kleine genoegdoening/compensatie voor het leed dat ie jou heeft aangedaan.

Of je bent nog een stap verder gegaan door je ex-partner steeds te stalken, dierbare dingen van ‘m kapot te maken of weg te halen, ‘m regelmatig lastig te vallen, ‘m te bedreigen, of geweld tegen ‘m te gebruiken.

 

Het terugpakken beheerst en overschaduwt je (vrijgezellen)leven

Heb je jouw toevlucht genomen tot een of meer dingen hierboven, uit boosheid dat je gedumpt bent en dat jullie relatie niet meer te redden is, dan is de kans groot dat je daar ook nu nog steeds mee bezig bent, en er nog steeds in verstrikt zit.
En als je niet oppast, ga je daar nog een hele tijd mee door, misschien zelfs wel de rest van je leven. Dan wordt het als het ware een levensmissie.
Als dit voor jou werkt, dan kun je er gerust mee doorgaan hoor. Maar ik nodig je uit om jezelf eens eerlijk af te vragen hoeveel dit jou nou echt oplevert.

Natuurlijk, het is goed om assertief te zijn en te laten zien dat je niet zomaar over je heen laat lopen. En laten we wel zijn, diep in je hart vind je het eigenlijk ook wel lekker om je partner nog even goed terug te pakken voor wat ie jou allemaal aangedaan heeft. Dat geeft je een stuk voldoening, het gevoel dat je weer meer in je kracht gaat staan, een gevoel dat je weer meer invloed/grip/controle/macht in deze situatie hebt, en meer zelfvertrouwen,
Alleen de vraag is, hoe voel jij je terwijl je hier nog steeds mee bezig bent? Voel je steeds meer opluchting, ontspanning, blijheid, rust, tevredenheid en innerlijke vrede door dit te doen? Of blijf je een voortdurende (en groeiende) woede, wrok, wraakzucht, hekel of haat voelen, en probeer je tevergeefs van die nare gevoelens af te komen door er dan nog maar een schepje bovenop te doen in je woorden en daden naar je ex-partner toe?

Besef goed dat je door deze dingen te doen, continu bezig bent met je ex-partner in jouw buitenwereld, in plaats van aandacht te geven aan je eigen binnenwereld. Terwijl in jouw eigen binnenwereld de echte strijd plaatsvindt: woede, verdriet, ongeloof, teleurstelling, desillusie, gebrek aan vertrouwen en machteloosheid, die er allemaal voor vechten om door jou gezien, gehoord en doorvoeld te worden, en om een plekje te krijgen.

 

Met je ex-partner terugpakken heb je vooral jezelf te pakken

Want wat je ook in je buitenwereld onderneemt naar je ex-partner toe, de pijn en het gemis die je tijdens en na de relatiebreuk voelde, blijven op de achtergrond aan je knagen en je leven overschaduwen, en worden alleen maar groter in je binnenwereld zolang je ze negeert en onderdrukt.

Alleen door met jezelf in gesprek te gaan, het uitgebreid met jezelf te hebben over hoe het nou voor jóu als persoon was om dit mee te maken, en jezelf toestemming te geven om de herinneringen onder ogen te zien en de gevoelens te doorvoelen die daarbij naar boven komen, kom je weer met jezelf in het reine.
Je leert dan stapje voor stapje en met vallen en opstaan om dit hele gebeuren een plekje te geven en los te laten, in plaats van er nog elke dag mee bezig te blijven door van alles naar je ex-partner toe te doen en te zeggen. De ingrijpende relatiebreuk zelf vergeet je niet meer, en het kan zijn dat de pijn en het gemis niet helemaal zullen verdwijnen, maar ze raken in ieder geval op de achtergrond zodat je weer je eigen leven kunt oppakken. Je laat je relatiebreuk dan achter je, in plaats van maar in het verleden te blijven hangen en de toekomst die voor je ligt te blijven verwaarlozen.
En door de innerlijke rust en innerlijke vrede die je dan voelt, zit je niet meer vast in die heftige emoties van daarvoor, en ga je de relatiebreuk zelf ook wat meer in perspectief zien.

 

Een andere blik op gedumpt zijn

Zodra je gevoelswereld weer wat meer tot rust komt, ga je beseffen dat het voor je ex-partner waarschijnlijk ook een moeilijke stap was om het met jou uit te maken en jou dus pijn te doen.Dat ie zelf waarschijnlijk ook in een innerlijk conflict heeft gezeten voordat ie deze stap uiteindelijk kon zetten, en dat ie daarna waarschijnlijk geworsteld heeft met een schuldgevoel naar jou toe en met twijfels of ie er wel goed aan gedaan had om het uit te maken: “Had ik de relatie misschien toch nog een kans moeten geven, er meer voor moeten vechten of mijn eisen wat lager moeten stellen?”.
Dat kan ook het geval zijn als jij zelf de indruk had dat het uitmaken jouw ex-partner wel erg makkelijk afging, of dat hij/zij na het uitmaken z’n leven wel weer erg gauw op orde had. Want hoe rot je ex-partner misschien ook (uiteindelijk) naar jou toe gedaan heeft, hij/zij had er geruime tijd wél behoefte aan om (ook) met jou een relatie aan te gaan: anders had ie daar geen energie en geen tijd in gestoken.

Ook ga je dan inzien dat jullie relatie na verloop van tijd misschien nog wel jóuw (belangrijkste) behoeftes bevredigde, maar niet meer alle belangrijke behoeftes van je ex-partner: bijvoorbeeld doordat z’n behoeftes in de loop van de tijd gingen veranderen of doordat ie zich steeds meer bewust werd van wat ie echt wilde.
En dat ie op het moment van uitmaken (terecht of onterecht) geen manier meer zag waarop jullie relatie die behoeftes wél weer kon bevredigen. Met andere woorden, dat je ex-partner tijdens het uitmaken op zoek was naar meer bevrediging en naar meer geluk, en dat het uitmaken dus niets persoonlijks naar jou toe was (ook al heeft ie dat misschien wel gezegd of gesuggereerd).

Daarnaast realiseer jij je dan dat een relatie net als elke andere samenwerking iets is wat van beide kanten moet komen, en dat er altijd een kans bestaat dat een van beiden af gaat haken. Voor hetzelfde geld was jij zelf tegen een stuk onvrede in je relatie aangelopen en degene geweest die het uit had gemaakt.
>En dan zie je ook eerlijk onder ogen dat een relatie, waarin jullie allebei veel energie, tijd en geld in hebben gestoken, niet zomaar ineens onverwachts stopt. Ik weet zeker dat er al een tijd ervoor signalen waren dat je ex-partner tegen een stuk onvrede in de relatie aanliep (iets in jullie relatie miste), en dat die signalen steeds sterker werden tot het moment van uitmaken.
[Voorbeelden:
Het kan zijn dat je ex-partner meerdere keren aangaf dat ie met je wilde praten, chagerijnig werd, op jou begon te vitten, over jou of over z’n omgeving begon te mopperen/klagen, minder vrolijk werd, vaker boos of neerslachtig was, minder energie had, minder contact met je opnam, minder met je praatte, minder dingen samen wilde doen, niet meer zoveel reageerde op wat je zei of deed, er met z’n aandacht niet meer helemaal bij was als ie samen met jou was, vaker buitenshuis was, later thuiskwam, meer op andere mannen/vrouwen begon te letten, meer met andere mannen/vrouwen contact maakte of omging, zichzelf ineens meer lichamelijk ging verzorgen, een geur of voorwerpen had die je niet kon plaatsen, dingen ging zeggen die niet klopten, of (volgens eigen zeggen of volgens mensen om je heen) vreemd ging.]

Net als alle partijen bij een verbroken samenwerking hadden jullie allebei een aandeel in de verbroken relatie, ook al was het alleen maar dat je de signalen van je partner niet opmerkte of niet serieus nam.
In mijn ogen voelen we allemaal intuïtief haarfijn aan wanneer er iets met onze partner (of met onze kinderen) aan de hand is. En ook al hebben we wat minder contact met onze intuïtie, dan nog vallen ons in ieder geval al gauw dingen op die anders dan anders zijn: met onze partner hebben we namelijk een sterkere band dan met andere mensen, en we kennen die persoon als geen ander.

Vervelend genoeg drukken we onze intuïtie en onze waarnemingen meestal al gauw weer weg omdat we denken dat we ons wel zullen vergissen, dat het vast wel iets tijdelijks/onschuldigs zal zijn, dat het allemaal wel mee zal vallen, dat het vanzelf wel goed komt, of dat onze partner er zelf wel over begint als er iets aan de hand of mis is. En hoe plausibel dat wegdrukken vanuit ons eigen gezichtspunt misschien ook is, het is wel iets wat we zelf doen: daar kunnen we onze ex-partner niet de schuld van geven.

 

Je bent niet machteloos als je partner het uitmaakt!

Zo onmachtig of machteloos als je dacht te zijn toen je ex-partner het uitmaakte, was je in werkelijkheid niet.
Want voordat je aan een relatie begon, wist je al bij voorbaat dat er een (kleine) kans was dat de relatie mis zou lopen.
Ondanks dat heb je er toch zelf voor gekozen om de relatie aan te gaan en om al die tijd in de relatie te blijven. Je hebt dus helemaal zelf bepaald dat je de relatie aan wilde gaan en ermee door wilde blijven gaan, en dat je dus het risico van een relatiebreuk op de koop toe nam.

Ook tijdens de hele relatie had je de touwtjes in handen: je was tijdens de hele relatie in de gelegenheid om je partner eens in de zoveel tijd te vragen hoe ie jou en de relatie vond, en om de signalen uit te spreken die je zag of intuïtief aanvoelde.
Daarmee zeg ik niet dat de relatiebreuk je eigen schuld was of dat je de relatiebreuk had kunnen voorkomen hoor, begrijp me goed.
Maar ook als onze partner mooi weer speelt en doet alsof er niets aan de hand en niets mis is, voelen we intuïtief aan dat dit niet klopt.
En ook al weigert onze partner om te praten over de signalen die we zien of voelen, of over zijn of haar eigen onvrede, dan weten we in ieder geval dat er iets bij onze partner speelt, en zien we een relatiebreuk al eerder aankomen.
Zodat we uit onszelf alvast dingen in de relatie kunnen veranderen, alvast voorzorgsmaatregelen kunnen nemen voor een eventuele relatiebreuk, niet meer overvallen worden door de relatiebreuk op het moment dat die daadwerkelijk komt, en ons niet meer onmachtig, machteloos, kwetsbaar of zwak hoeven te voelen zodra onze partner ons meedeelt dat ie met de relatie wil stoppen …
 

Hoe zelfredzaam jij bent, hangt af van hoeveel ruimte je jouw Verstandige Ik geeft

 

 
 
 
Jouw Verstandige Ik realiseert zich heel goed dat het voor jou als vrijgezel essentieel is om jezelf alleen te kunnen redden.
En dus zorgt ze ervoor dat jij voldoende van alles hebt om zelfredzaam te blijven: genoeg energie, tijd, ruimte, geld, middelen en kennis.

 
Ze stimuleert jou om genoeg te slapen, om alleen dingen te doen die weinig energie kosten, om efficiënt met je tijd om te gaan, om genoeg tijd voor jezelf te nemen, om zuinig met je geld om te gaan, om genoeg geld te sparen, om je koelkast, voorraadkasten en zolder gevuld te houden, en om te weten te komen hoe je dingen moet doen.

 
Ze beseft dat al deze dingen in de loop van de dag op kunnen raken, en dat jij dan aangewezen bent op de hulp van andere mensen om te overleven. En dat wil ze koste wat het kost voorkomen, want omgaan met mensen kost in haar ogen teveel energie, tijd en geld, en maakt jou te afhankelijk.
Daarom zorgt ze ervoor dat jij zo min mogelijk verspilt, door zich altijd goed op dingen voor te bereiden en dingen zo efficiënt mogelijk in te plannen.
Ook zorgt ze ervoor dat jij genoeg spullen in voorraad hebt voor als er dingen opraken (zoals levensmiddelen of batterijen), kapot gaan (zoals lampen) of nodig zijn (zoals gereedschap of boeken).

 
Geef je jouw Verstandige Ik te weinig ruimte, dan wordt ze onderactief: je hebt regelmatig een geldtekort, je bent gauw moe, je zit vaak in tijdsnood, je hebt steeds te weinig in huis, je neemt te weinig tijd voor jezelf, je weet niet goed hoe je dingen moet doen, of je moet vaak een beroep op andere mensen doen.

 
Geef je jouw Verstandige Ik teveel ruimte, dan wordt ze overactief: je gunt jezelf geen ruimte meer om spontaan dingen te doen, je kunt niet goed meer tegen verrassingen, je vindt dat mensen jou te vaak storen (je planning doorkruisen), je ontzegt jezelf teveel leuke dingen (zoals sport of een bioscoopfilm) omdat ze in jouw ogen teveel tijd/energie/geld kosten, je hebt uitpuilende boekenkasten of voorraadkasten, mensen om je heen vinden dat je te weinig tijd voor hen maakt, of mensen vinden je gierig.
 

Door onze 9 allergrootste behoeftes ontstaan er automatisch 9 Ikken in onszelf

 

 
 
Als vrijgezel, en als mens, hebben we allemaal 9 universele levensbehoeftes (9 basisbehoeftes): veiligheid, plezier, succes, perfectie, onszelf zijn, harmonie, kracht, kennis en nodig zijn.
Ongeacht of we die behoeftes wel of niet erkennen, en of we die behoeftes wel of niet bevredigen.

 
Het bijzondere is dat we voor de bevrediging van de ene basisbehoefte weer andere karaktereigenschappen nodig hebben dan voor de bevrediging van andere basisbehoeftes.
Om succes te krijgen kijken we bijvoorbeeld naar het doel (het resultaat). En om plezier te maken kijken we juist naar de weg ernaar toe (het proces).
Om ons veilig te voelen is het verstandig om ons aan de regels te houden. En om echt onszelf te kunnen zijn willen we onszelf juist niet laten beknotten door regels.
Om perfectie na te streven moeten we kunnen zien wat er niet is, wat de verschillen zijn en wat er beter kan. En om ons harmonieus en vredig te voelen, kijken we juist naar wat er wel is en naar overeenkomsten.
Als we krachtig willen zijn, dan nemen we zelf het initiatief. En als we harmonie willen hebben, dan laten we juist liever andere mensen het initiatief nemen.
Als we ons veilig willen voelen dan vragen we graag advies en steun aan andere mensen. En als we ons krachtig willen voelen, dan gaan we juist liever onze eigen gang.

 
Daarnaast willen we het liefst dat op elk moment van de dag al onze 9 basisbehoeftes bevredigd zijn, zodat we ons optimaal gelukkig voelen.
Eén deel van ons wil zich graag veilig voelen, een ander deel van ons wil op hetzelfde moment plezier hebben, weer een ander deel van ons wil op datzelfde moment succes hebben, enzovoort.
Daardoor ontstaan er in onszelf 9 verschillende delen, die elk hun eigen behoeftes hebben (1 basisbehoefte plus een aantal behoeftes die daarvan in het verlengde liggen), die elk hun eigen karaktereigenschappen hebben, en die op elk moment van de dag in ons zitten: onze 9 Ikken.
Dit zijn ze:

  1. Onze Beschermende Ik (op zoek naar veiligheid, zekerheid en steun)
  2. Onze Genietende Ik (op zoek naar plezier en blijheid)
  3. Onze Presterende Ik (op zoek naar succes)
  4. Onze Perfecte Ik (op zoek naar perfectie)
  5. Onze Gevoelige Ik (op zoek naar echt zichzelf zijn en leven vanuit haar gevoel
  6. Onze Harmonieuze Ik (op zoek naar harmonie, rust, gezelligheid en tevredenheid
  7. Onze Krachtige Ik (op zoek naar kracht, energie en uitdagingen)
  8. Onze Verstandige Ik (op zoek naar kennis, objectiviteit, redelijkheid en zelfredzaamheid)
  9. Onze Behulpzame Ik (op zoek naar een gevoel van nodig zijn)

 
Als Wijze Ik bepalen we op elk moment van de dag zelf welke van de 9 Ikken we op de voorgrond laten komen.
Laten we al onze 9 Ikken even vaak en even lang op de voorgrond komen, dan komen ze allemaal tot hun recht, dan worden al hun behoeftes vervuld, en dan voelen we totale bevrediging en innerlijke vrede.
Laten we onze favoriete Ikken vaker op de voorgrond komen dan de andere Ikken, dan stoppen we meer tijd, energie en aandacht in het bevredigen van onze favoriete behoeftes, en blijft er minder tijd, energie en aandacht over voor de bevrediging van onze andere behoeftes. Ook laten onze minder favoriete Ikken zich op een gegeven moment niet meer naar de achtergrond duwen, en beginnen ze ons te laten zien en te laten horen dat zij er ook nog zijn en eveneens recht op aandacht hebben. Met als gevolg dat we weinig bevrediging voelen en last krijgen van innerlijke conflicten.

 
De praktijk wijst helaas uit dat we allemaal 1 meest favoriete Ik hebben (onze LievelingsIk), en dat daar 99 procent van al onze tijd, energie en aandacht naar toegaat.
Vinden we in plaats daarvan een goede balans tussen onze 9 Ikken, dan zijn we weer helemaal in evenwicht. En dan kunnen we in elke situatie in vrijheid kiezen welke Ik ons op dat moment het beste kan helpen:

  • Op de momenten dat we iets goed en zorgvuldig willen doen, zetten we onze Perfecte Ik in voor meer perfectie of onze Presterende Ik voor meer succes. En op de momenten dat we iets minder belangrijks doen, wat dus niet perfect hoeft, zetten we onze Harmonieuze Ik in voor harmonie en rust in onze binnenwereld, of onze Genietende Ik voor plezier.
  • Op de momenten dat we ons emotioneel voelen, geven we onze Gevoelige Ik de ruimte om onszelf te zijn. En op de momenten dat we genoeg hebben van onze emoties en graag een oplossing willen, zetten we de feiten en mogelijkheden op een rijtje met onze Verstandige Ik.
  • Op de momenten dat we iets belangrijks of iets wat we eng vinden willen zeggen of doen, schakelen we onze Krachtige Ik in voor meer kracht. En op de momenten dat er niet echt iets is wat we per se willen zeggen of doen, laten we onze Harmonieuze Ik meegaan in wat andere mensen zeggen en doen, voor meer harmonie en rust in de buitenwereld. Of laten we onze Beschermende Ik meegaan in wat de meerderheid wil om ons in gezelschap veilig te voelen.
  • Op de momenten dat we zelf belangrijke behoeftes voelen, zetten we onze Krachtige Ik in voor meer kracht of onze Presterende Ik voor meer succes. En op de momenten dat onze eigen behoeftes bevredigd zijn, kunnen we onze Behulpzame Ik inzetten, om andere mensen te helpen om hun behoeftes te vervullen, en om het gevoel te krijgen dat we nodig zijn en iets toevoegen.
  • Op de momenten dat we met gevaren of bedreigingen geconfronteerd worden, laten we onze Beschermende Ik fantaseren over wat er allemaal mis kan gaan en over wat we in elk van die scenario’s kunnen doen. En zodra we tegen kansen aanlopen, vragen we onze Genietende Ik om te fantaseren over alle mogelijkheden die we hebben en over de eerste stappen die we kunnen zetten.

 
Als je dit allemaal zo leest, wat zou dan weleens jouw LievelingsIk kunnen zijn (de Ik waar het grootste deel van jouw tijd, energie en aandacht naar toe gaat)?
 

Welke oncomfortabele gevoelens onderdrukken, ontkennen en negeren jouw 9 Ikken?

 

 
 
Slechts 1 van jouw 9 Ikken houdt van alle gevoelens: hoe meer intense gevoelens er zijn, hoe meer jouw Gevoelige Ik opleeft (het gevoel krijgt dat ze leeft). Ongeacht om wat voor soort gevoelens het gaat.
Maar jouw 8 andere Ikken willen juist helemaal geen gevoelens hebben, of alleen maar comfortabele gevoelens voelen.
Dus onderdrukken, ontkennen en negeren ze alle oncomfortabele gevoelens die in jou opborrelen als je bijvoorbeeld alleen op de bank zit:

Imperfecte gevoelens

Jouw Perfecte Ik wil alleen gevoelens voelen die goed zijn en horen. En dus beheerst ze alle gevoelens die in haar ogen fout, verkeerd of slecht zijn, zoals bijvoorbeeld: woede, jaloezie, afgunst, arrogantie, minachting, onverschilligheid, haat, wraakgevoelens of lust.

Onpraktische gevoelens

Jouw Presterende Ik wil de hele dag door jouw eigen doelen bereiken. En jouw Behulpzame Ik wil de hele dag door andere mensen helpen om hun doelen te bereiken.
Daar hebben ze al hun aandacht en energie voor nodig. En het is voor hen dan ook praktischer en handiger om je eigen gevoelens te onderdrukken. Je gevoelens leiden hen namelijk alleen maar af, dragen niets bij aan de gestelde doelen, en zorgen voor extra tijdsverspilling en energieverspilling.

Onveilige gevoelens

Jouw Beschermende Ik wil zich de hele dag door veilig en dapper voelen. En ze negeert daarom alle gevoelens waardoor ze zich niet meer veilig voelt, zoals: angst, onzekerheid, twijfel, ongerustheid en bezorgdheid.

Conflictveroorzakende gevoelens

Jouw Harmonieuze Ik wil de hele dag door graag vrede en harmonie in haar buitenwereld en binnenwereld. En ze verdooft dan ook alle gevoelens die conflicten kunnen veroorzaken in haar buitenwereld of binnenwereld, zoals: ontevredenheid, onrust, twijfel, arrogantie, rebelsheid en woede.

Verzwakkende gevoelens

Jouw Krachtige Ik wil zich de hele dag door sterk en energiek voelen. En ze ontkent alle gevoelens waardoor ze zich zwak, slap of laf voelt, zoals: angst, onzekerheid, verlegenheid, twijfel, verwarring, machteloosheid, zachtheid, mildheid, tederheid, medeleven en liefde. Woede daarentegen geeft haar van alle gevoelens juist de meeste kracht en energie.

Onplezierige gevoelens

Jouw Genietende Ik wil graag de hele dag door plezier hebben en blij zijn.
En dus redeneert ze alle gevoelens weg die haar plezier kunnen bederven of die haar minder leuk gezelschap kunnen maken, zoals: verdriet, chagerijnigheid, serieusheid, somberheid en boosheid.

Alle gevoelens

Jouw Verstandige Ik wil de hele dag door haar hoofd erbij houden en een helder hoofd hebben.
Maar gevoelens vertroebelen haar geest, en zorgen ervoor dat ze niet meer logisch kan nadenken, niet meer objectief naar de feiten kan kijken, het overzicht verliest en onredelijk kan worden.
Daarom schuift ze alle gevoelens zoveel mogelijk aan de kant.

 

Door je gevoelens heengaan

Doorvoel gevoelens zolang ze nog niet heftig zijn

Gevoelens zijn net als het water in een pannetje op het vuur: hoe langer je ze negeert, hoe meer ze in je binnenwereld gaan borrelen, totdat ze onherroepelijk gaan overkoken, en gaan leiden tot een woedeuitbarsting, een huilbui, een depressie of een burn-out op meestal een heel ongelegen moment.
Door je gevoelens te negeren, hoop je dat ze weggaan. Maar in plaats daarvan worden ze heftiger en heftiger, totdat het kookpunt bereikt wordt.
En dan zijn ze zo heftig geworden, dat je ze niet meer kunt negeren en dat het zwaar wordt om ze te doorvoelen. Negeren werkt dus averechts.
Doorvoel gevoelens dan ook zo gauw mogelijk, het liefst meteen,voordat ze zwaarder worden en beginnen te borrelen. Hoe lichter gevoelens nog zijn, hoe makkelijker het voor jezelf is om ze te doorvoelen. En door je eigen weerstand tegen je gevoelens maak je het alleen maar zwaarder (en onnodig zwaar!) voor jezelf.

Doorzie wat je gevoelens jou duidelijk willen maken

Oncomfortabele gevoelens zijn te vergelijken met de waarschuwingslampjes in een auto.
Ze geven aan dat er een probleem is en dat het tijd wordt om een onvervulde behoefte te bevredigen.
Gevoelens negeren is dan ook vergelijkbaar met het plakken van een sticker op een waarschuwingslampje in de auto, of met het stukslaan van een waarschuwingslampje van je auto.
Maar je onvervulde behoefte blijft dan steeds langer onbevredigd, en als je niet uitkijkt dan loopt het probleem meer en meer uit de hand.
Net als een automotor die heter en heter wordt en vervolgens oververhit raakt, kan dan bijvoorbeeld ook je woonsituatie, je financiële situatie, je baan of een beginnende relatie gaan stranden.

Geniet ook van je comfortabele gevoelens!

Tussen de oncomfortabele gevoelens komen er ook veel fijne gevoelens naar boven.
Vergeet niet om daar heerlijk van te genieten!
Dat maakt het doorvoelen van de minder comfortabele gevoelens ook meteen een stuk prettiger.
En hoe meer onpretttige gevoelens je doorvoelt, hoe minder er nog overblijven om te doorvoelen, en hoe meer ruimte er komt voor prettige gevoelens …
 

De 10 meest voorkomende innerlijke conflicten bij het maken van een keuze

 

 
 
Zodra je twijfel of weerstand voelt bij het maken van een keuze, zit je in een innerlijk conlict: minimaal 2 van jouw 9 Ikken hebben tegengestelde of conflicterende belangen, en hebben daarom een voorkeur voor verschillende mogelijkheden.
Blijf je in die twijfel of weerstand hangen, dan word je passief.
En hak je ondanks die twijfel of weerstand de knoop door om maar van die twijfel en weerstand af te zijn, dan word je door minimaal 1 Ik gesaboteerd die niet achter jouw beslissing staat.

Je innerlijke conflict maakt pas weer plaats voor innerlijke vrede, zodra je de dialoog met jezelf aangaat, je 9 Ikken weer op 1 lijn laat komen, en een mogelijkheid kiest waar ze zich allemaal in kunnen vinden.
En hen op 1 lijn laten komen is makkelijker dan je denkt: 4 van je 9 Ikken zijn het tegenovergestelde van 4 andere Ikken, en je 9e Ik is op zoek naar harmonie en rust.

 
Dit zijn de meest voorkomende innerlijke conflicten waar je tegenaan kunt lopen bij het maken van een keuze:

  1. “Willen” versus “Moeten”

    Jouw Genietende Ik wil alleen maar leuke dingen doen en heeft een hekel aan alle verplichtingen.
    Terwijl jouw Perfecte Ik eerst de dingen wil doen die moeten, en mocht er dan nog tijd over zijn dan misschien nog de plezierige dingen.

  2. “Op jezelf vertrouwen” versus “Op andere mensen vertrouwen”

    Jouw Krachtige Ik heeft weinig vertrouwen in andere mensen, en wil daarom alles zoveel mogelijk zelf doen en alleen doen.
    Terwijl jouw Beschermende Ik weinig vertrouwen heeft in zichzelf, en daarom zoveel mogelijk andere mensen om advies, bevestiging en hulp wil vragen.

  3. “Verstandig zijn” versus “Je hart volgen”

    Jouw Verstandige Ik verzamelt eerst alle benodigde informatie, zet daarna alle feiten objectief op een rijtje om een helder overzicht te krijgen, en kijkt vervolgens met logisch nadenken wat het verstandigst is om te doen.
    Terwijl jouw Gevoelige Ik gewoon kijkt wat ie op dat moment voelt en vindt, en kiest wat z’n hart ‘m op dat moment ingeeft.

  4. “Je eigen behoeftes” versus “Andermans behoeftes”

    Jouw Presterende Ik kijkt wat ie zelf wil bereiken en zorgt er dan voor dat de mensen om ‘m heen daarin meegaan.
    Terwijl jouw Behulpzame Ik kijkt wat de mensen om ‘m heen willen bereiken en daarin meegaat.

  5. “Tot rust komen” versus “In beweging blijven”

    Jouw Harmonieuze Ik is gauw tevreden en doet alles in een rustig tempo.
    Terwijl jouw Presterende Ik grote successen wil boeken, altijd iets te doen wil hebben, en zo snel mogelijk z’n doelen wil bereiken.

  6. “Iets nieuws” versus “Iets bekends”

    Jouw Genietende Ik kan niet tegen herhaling en wil daarom zoveel mogelijk nieuwe ervaringen opdoen.
    Terwijl jouw Beschermende Ik zich het veiligst voelt bij oude, vertrouwde en beproefde dingen.

  7. “Plezierig” versus “Pijnlijk”

    Jouw Genietende Ik wil alleen dingen doen die weinig emotionele pijn kunnen opleveren.
    Terwijl jouw Gevoelige Ik alle emoties (zowel plezier als pijn) wil doorvoelen, en pijnlijke dingen minder oppervlakkig vindt dan plezierige dingen.

  8. “Voorzichtig zijn” versus “Risico’s nemen”

    Jouw Beschermende Ik neemt graag het zekere voor het onzekere, bereidt zich op alle scenario’s voor, en kiest de weg met de minste risico’s, gevaren en bedreigingen.
    Terwijl jouw Krachtige Ik zich impulsief stort op alles wat ‘m de meeste energie geeft, en eventuele risico’s, gevaren en bedreigingen als een uitdaging ziet.

  9. “Royaal” versus “Zuinig”

    Jouw Genietende Ik laat zich niet beperken door tijd, energie en geld, doet wat ie leuk vindt, en gaat ervan uit dat ie altijd wel weer een manier vindt om aan genoeg tijd, energie en geld te komen.
    Terwijl jouw Verstandige Ik weet dat tijd, energie en geld op kunnen raken en er daarom zo zuinig mogelijk mee omgaat.

  10. “Zichtbaar worden” versus “Onzichtbaar blijven”

    Jouw Krachtige Ik doet en zegt wat ie wil, en laat zich daarbij door niets en niemand tegenhouden.
    Terwijl jouw Harmonieuze Ik zichzelf zoveel mogelijk inhoudt, om geen onrust en geen conflicten in z’n buitenwereld te veroorzaken.

 

Welke eisen stellen je 9 Ikken aan je goede voornemens?

 

 
 
Nu er weer een nieuw jaar is aangebroken waaraan je met een schone lei kunt beginnen, heb je jezelf wellicht al een aantal dingen voor 2017 voorgenomen. Zodra al je 9 Ikken achter deze goede voornemens staan, ga je ze vrijwel zeker realiseren. En hieronder lees je welke eisen ze precies aan je goede voornemens stellen.

Ze moeten jouzelf genoeg opleveren

Je Gevoelige Ik wil graag dat je voornemens emotioneel iets met jou doen. Dat ze vanuit je hart komen, en dat je voelt dat je deze dingen vanuit jezelf echt graag wil.Ook al vind je het misschien spannend of eng om er mee aan de gang te gaan.
Voor je Krachtige Ik is het belangrijk dat je meteen extra energie krijgt bij de gedachte dat je met deze voornemens aan de gang gaat.
En je Genietende Ik wil graag dat het eindresultaat en de weg ernaar toe jou een plezierig gevoel geven.

Ze moeten geaccepteerd worden door je omgeving

Voor je Harmonieuze Ik is het essentieel dat je voornemens geen onrust en geen conflicten in je omgeving oproepen.
Je Beschermende Ik vind het daarnaast belangrijk dat je bij het realiseren van je voornemens niet je hoofd boven het maaiveld hoeft uit te steken.
En je Behulpzame Ik wil graag dat ook andere mensen ervan profiteren als je jouw voornemens eenmaal gerealiseerd hebt.

Ze mogen jouzelf niet in de weg staan

Je Perfecte Ik vindt dat je voornemens niet mogen indruisen tegen jouw eigen normen en waarden.
Voor je Presterende Ik is het belangrijk dat je voornemens niet de doelen in de weg staan die je jezelf al eerder had gesteld.
En je Verstandige Ik wil graag dat je bij het realiseren van je voornemens genoeg energie, tijd en geld overhoudt om jezelf alleen te blijven redden.