Je (onbewuste) angst overschaduwt alweer gauw je dankbaarheid voor wat je hebt

Print Friendly, PDF & Email

 

 
 
Tegen een leven vol tevredenheid, voldoening of bevrediging zeg je vast geen “Nee”. En de weg naar zo’n geweldig leven lijkt erg voor de hand te liggen: zorg ervoor dat je hebt wat je wil, bent wat je wil en doet wat je wil.

Maar is dat wel echt de weg naar het geluk?
Stel je eens voor dat er vannacht als je in bed ligt een wonder gebeurt, en dat je vanaf morgenochtend alles hebt wat je wil, alles bent wat je wil en alles kan doen wat je wil.
Dat zou geweldig zijn hè. Heerlijk! Al het geld, de gezondheid, het karakter, de mensen om je heen en alles wat je nog meer nodig hebt om het leven te leiden dat je wil. Als dat geen voldoening geeft!
En denk nu eens terug aan een moment in je leven dat je enorm blij was met iets wat je had, wat je was of wat je deed. Probeer dat moment weer even helemaal her te beleven. Wat was dat genieten hè! En nu de hamvraag: kijk eens hoeveel minuten of uren je toen achter elkaar van dat mooie moment hebt genoten.

Het zou me verbazen als je dat fijne gevoel toen langer dan een uur achter elkaar hebt gevoeld. En de kans is groot dat je dat geluksgevoel in totaal maar enkele minuten (of zelfs korter dan een minuut) doorvoeld hebt.
Want onbewust komt er tussen dat bevredigende gevoel door al gauw iets anders naar boven: een angst dat je weer kwijt zult raken wat je net met misschien veel pijn en moeite voor elkaar hebt weten te krijgen. Als een wolk voor een stralende zon.
En dus ga je al snel weer aan de slag om dat gelukzalige gevoel zo lang mogelijk vast te houden. En om ervoor te zorgen dat je de volgende keren ook weer datzelfde voldane gevoel gaat ervaren. Het leven is namelijk veranderlijk, en dat weet je onbewust maar al te goed.

Die onbewuste angst om te verliezen wat je hebt zorgt er dan ook voor dat je niet al te lang achter elkaar dankbaar kunt zijn voor wat je hebt.
De weg naar het geluk waar we het eerder over hadden is dus niet: zo snel mogelijk zorgen dat je hebt, bent en doet wat je wil.
Maar: om leren gaan met je angst om al het moois kwijt te raken dat je hebt, bent of doet. Hoe langer je kunt uitstellen dat deze angst voor verlies naar boven komt, hoe langer je kunt genieten van je blijheid.
De weg naar een tevreden, voldaan of bevredigend leven is dus eigenlijk: de weg naar dankbaarheid voor wat je hebt …

 

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.